Leven de participatie maatschappij !

De participatie maatschappijDe participatie maatschappij

Participatie maatschappij, ik kan het woord niet meer horen. Rutte wil ‘dat mensen steeds meer zelf gaan organiseren in plaats van op de overheid terugvallen’.

We sluipen langzaamaan naar een maatschappij waarbij de overheid minder, en de burger méér gaat doen. Ik zie ook wel dat veel Nederlanders de laatste decennia nodeloos verslaafd zijn geraakt aan de veel te ver doorgeschoten verzorgingsstaat en verwachten dat de hulpverlening altijd voor hen klaar staat. Prima dat zij nu gedwongen afkicken en zélf proberen hun problemen op te lossen.

Ik kom dagelijks over de vloer bij gezinnen waarin hulpverleners enorm veel energie, tijd en vooral geld hebben gestoken. Meestal zijn het gezinnen die dat ook zelf zouden moeten kunnen. Maar waarom zou dit gezin zelf problemen oplossen, als het voor hetzelfde geld — lees: gratis — een arsenaal aan hulpverleners kan inschakelen?

Natuurlijk willen we af van de verzorgingsstaat zoals we hem kennen, waarbij tien hulpverleners om een enkel gezin dansen en elkaar met vuistdikke rapporten en zesdubbel overdrachtsoverleg, bestoken.

Vrijheid en verantwoordelijkheid

Maar, ik maak me zorgen. Vrijheid en verantwoordelijkheid zijn mooie begrippen, maar je moet die vrijheid en verantwoordelijkheid wel aan- kunnen. Eigenlijk kun je alleen deelnemen in een participatie maatschappij als je die begrijpt, en laat dat begrijpen nu net het grote probleem zijn voor zo’n tien procent van onze samenleving. We vinden nu dat ook die onderkant van onze samenleving zijn weg zou moeten kunnen vinden in ons onbegrijpelijke oerwoud van regels en termen. En zij, die hun weg niet kunnen vinden, gaan we bombarderen met educatie.

We leggen de ingewikkeldheid van onze samenleving, onvermoeibaar en in zogenaamd begrijpelijke taal, uit en vergeten gemakshalve dat we ook anderhalf miljoen laaggeletterden in Nederland hebben. We organiseren avonden waarop we de ingewikkelde zaken uitleggen, maar veel gezinnen hebben zoveel andere problemen aan hun hoofd, dat de informatie het ene oor in en het andere oor uitgaat. Met nog meer gesprekken en informatie trekken en sleuren we aan die onderste tien procent. Maar het trieste van die onderkant is: hij wil misschien wel mee, maar hij kán niet.

Koste wat kost.

Ik maak me zorgen. Als we iedereen, koste wat het kost, willen laten meedoen in de participatie maatschappij en de onderkant willen optrekken naar het niveau van participeren, dan gaan we een ‘one size fits all’-aanpak volgen. En dat betekent dat we als land het niveau van de minste en het tempo van de traagste schakel gaan aannemen.

Om naar een geweldig Nederland te gaan, zullen we moeten accepteren dat er een tweespalt in onze samenleving is: de groep die de samenleving begrijpt en de groep die dat niet doet. De eerste groep kan excelleren in die participatie maatschappij  en  en voor de tweede groep zullen we moeten blijven zorgen. Het is helaas niet anders.

Bron: Het financieel dagblad
Auteur: Annemarie van Gaal

Voor vormen van coaching klik op:

 Personal Business Coaching

 Outplacement Coaching

 Re-integratie Coaching

 Carrière / loopbaancoaching

 Management Coaching

Klik voor klantervaringen naar: klantervaringen

<< Terug naar overzicht

Over Cesto

Cesto Training & Coaching biedt inspiratie, focus, en structuur aan ondernemers en hogeropgeleide professionals die duurzaam willen of moeten veranderen.

Voor een afspraak bel 06 - 23310515 of mail naar info@cesto.biz